Zaburzenia psychiczne II

Posted by: admin  :  Category: Zaburzenia psychiczne

Sprowadzają zwykle cierpienie wywodzące się albo z samego ich przeżywania, albo z niechętnych reakcji otoczenia. Zaburzeniom psychicznym towarzyszy często utrudnienie lub zerwanie kontaktu chorego z otoczeniem. Może się to wiązać ze zmianą stosunku chorego do samego siebie, gdy czuje się np. dużo lepszy, gorszy lub traci poczucie tożsamości, bądź ze zmianą stosunku do otoczenia, które wydaje mu się zbyt zagrażające, zbyt wymagające lub banalne.

Zaburzenia psychiczne często wiążą się z utratą umiejętności oceny swego stanu. Taki brak krytycyzmu może polegać na niedostrzeganiu lub wyolbrzymianiu rzeczywistego znaczenia przeżywanych zdarzeń. Czasem pociągają za sobą zmiany w systemie wartości i wprowadzają wartości destrukcyjne np. obojętność, zwątpienie, nienawiść. System wartości jako całość może ulegać rozchwianiu, usztywnieniu, skrzywieniu, a nawet rozpadowi. Może to prowadzić do konfliktów wewnętrznych lub z otoczeniem, gdy chory zaniedbuje ważne obowiązki, wchodzi w konflikt z otoczeniem, albo angażuje się w działania niezgodne z oczekiwaniami, obyczajami lub wchodzi w konflikt z prawem. Przeżywanie zaburzeń psychicznych może jednak również wzbogacać świat wartości. Dzieła i dokumenty z minionych epok dowodzą, że zawsze istnieli ludzie, których przeżycia cechowała szczególna odmienność. W świadomości społecznej chorzy psychicznie ucieleśniają pewien rodzaj społecznego zła.

 

Zaburzenia psychiczne

Posted by: admin  :  Category: Zaburzenia psychiczne

Podobnie jak i inne choroby są wyrazem utraty zdolności skutecznego regulowania przez organizm swych stosunków wewnętrznych i wymiany ze środowiskiem, sprowadzającej utratę równowagi do środowiska. Celom skutecznej regulacji służą liczne układy organizmu, działające za pośrednictwem różnych czynności (metabolicznych, hormonalnych, nerwowych, psychicznych), powiązanych ze sobą. W przypadku zaburzeń psychicznych zakłóceniu ulegają głównie czynności psychiczne, nawet wtedy, gdy przyczyna tych zakłóceń tkwi poza organizmem (reaktywne, organiczne).

Zaburzenia psychiczne wymagają kompetentnej pomocy ułatwiającej odzyskanie równowagi wewnętrznej i adaptacji społecznej. Od innych chorób różnią się objawami – sygnałem są tu zmienione stany psychiczne, znajdujące wyraz w wypowiedziach i zachowaniu. Inną ich cechą jest to, że ich przejawy wiążą się z niespełnieniem przez chorych ważnych oczekiwań społecznych. Budzi to sprzeciw i potępienie ze strony otoczenia, które nie jest w stanie uznać chorobową naturę niektórych zachowań i udzielić choremu pomocy.

W niektórych zaburzeniach (np. psychozach) zakłócenie równowagi staje się szczególnie głębokie i całościowe, co wiąże się ze zmniejszeniem zdolności do krytycznej oceny sytuacji. Mimo swej indywidualności sytuacje zaburzeń mają wiele cech wspólnych. Pojawiają się przeżycia nowe, nieoczekiwane i często niezwyczajne, a przeżyci dotychczasowe mogą wygasać lub tracić znaczenie. Zmienia się tematyka, koloryt i tempo przeżywania. Zmiana może zubożyć lub wzbogacić świat przeżyć, uporządkować go w odmienny sposób lub spowodować jego rozpad.